دیسک ویدیوی دیجیتال DVD

از سال 1996 که ديسکهاي ذخيره اطلاعات با فرمتي به نام DVD وارد بازار شدند ، تاکنون پسوند هاي متعددي بر اين فرمت اضافه شده که از جمله آنها مي توان به پسوندهاي -R,+R,-RW,+RW,+R DL اشاره کرد.
در واقع افزوده شدن اين پسوند ها از زماني آغاز شد که ديسکهاي دي وي دي با قابليت رايت کردن وارد بازار شدند.
متاسفانه بر خلاف سي دي ها ، استانداردهاي متفاوتي براي ساخت يک ديسک دي وي دي وجود دارد و گوناگوني اين استانداردها تا حدودي باعث سر درگمي مشتريان براي خريد دستگاهي مناسب مي شود.
براي اين منظور بد نيست ابتدا به معرفي دو اتحاديه عظيم که در زمينه دستيابي به استاندارد هاي پيشرفته تر با يکديگر رقابت دارند ، بپردازيم. DVD FORUM نام اتحاديه اي شامل بيش از 200 کمپاني بزرگ است که در زمينه پيشرفت تکنولوژي ديسکهاي دي وي دي همکاري دارند.
از جمله اين کمپاني ها مي توان به Hitachi ،Mitsubishi ، Sony و Pioneer اشاره کرد. اين اتحاديه وظيفه ثبت استاندارد هاي جديدي که از طرف شرکت هاي عضو ارائه مي شود را بر عهده دارد.استانداردهايي که اين اتحاديه ارائه مي کند همگي داراي يک علامت منفي در کنار پسوند دي وي دي هستند.از طرف ديگر DVD+RW Alliance نام اتحاديه ديگري است که در رقابت شديد با DVD FORUM است.
اعضاي اين اتحاديه نيز بالغ بر 200کمپاني بزرگ هستند که از جمله آنها مي توان به Yamaha، Sony ، DELL و HP اشاره کرد. در اين ميان نکته جالب حضور کمپاني سوني در هر دو اتحاديه است.
استانداردهاي ارائه شده اين اتحاديه همانطور که از نام آن مشخص مي شود با يک علامت مثبت همراه است. در واقع مي توان وجود اين استانداردهاي متفاوت را نتيجه رقابت اين دو اتحاديه دانست که سعي دارند با وضع اين استانداردها فروش محصولات جانبي مربوط را نيزانحصاري نمايند.
فرمت هاي اتحاديه DVD FORUM عبارتند از:

 
DVD-R: در اينجا حرف R مخفف کلمه RECORDABLE است. به اين ترتيب شما ميتوانيد با استفاده از يک دستگاه رايتر دي وي دي اطلاعات را بر روي اين ديسک ذخيره نماييد.
فناوري بکار رفته دراين استاندارد بسيار شبيه به فناوري استاندارد CD-R است که در آن ديسک يک بار رايت مي شود و مي توان آن را بارها خواند.
دستگاههاي که داراي اين استاندارد هستند تنها مي توانند بر روي سي دي هاي DVD-R رايت نمايند.

 DVD-R/W: ديسک هاي داراي اين استاندارد نيز قابل رايت هستند وفن آوري به کار رفته در آنها بسيار شبيه ديسک هاي CD-RWاست.
دستگاههايي که داراي اين استاندارد هستند قابليت پخش و رايت بر روي ديسک هاي DVD-RW و DVD-R را دارند.در مقابل ، ديسک هاي اتحاديه DVD+RW Alliance با فورمت هاي مثبت قرار دارند که مي توان گفت از چند جهت بر مدلهاي منفي برتري دارند ، ازجمله مي توان به امکان اضافه کردن ، پاک کردن وهمچنين جابجا کردن اطلاعات بر روي ديسک رايت شده - بدون تاثير گذاشتن براطلاعات ديگر- اشاره کرد. همچنين عمل فايناليزه کردن ديسک نيز به نحوي انجام مي شود که سرعت خواندن اطلاعات از روي ديسک بالا مي رود.

 
DVD+R: ديسک هاي اين استاندارد نيز قابل رايت هستند. دستگاههايي که داراي اين استاندارد هستند تنها مي توانند اطلاعات را بر روي ديسک هايي با فرمت DVD+R رايت کنند.

 
DVD+RW: دستگاهي که داراي اين فرمت باشد مي تواند بر روي ديسک هايي با استاندارد DVD+R و DVD+RW اطلاعات را رايت کند و ديسک هاي اين استاندارد نيز از نظر عملکرد تفاوتي با مدل DVD+R ندارند.
اين نکته لازم به ذکر است که تمامي ديسک هاي با استانداردهاي بالا در رده اي از dvd با نام dvd 5 يا dvd 10 قرار دارند dvd 5 ديسکهايي با يک لايه و يک لبه و ظرفيت 4.7GB هستند و ديسک هاي dvd10 داراي يک لايه ودو لبه و 9.4GBظرفيت هستند.
DVD+R DL: اين نوع ديسک ها از همان فن آوري ديسک هاي DVD+RW بهره مي برند با اين تفاوت که داراي دو لايه مي باشند. به اين ترتيب ظرفيت اين ديسک ها نسبت به مدل هاي قبلي دو برابر شده است. اين ديسک ها جزو رده اي از ديسک ها با نام DVD 9 و DVD 18 هستند. ديسک هاي DVD 9 داراي دو لايه و يک لبه و ظرفيت 8.5GB هستند و ديسک هاي dvd 18 داراي دو لايه و دو لبه وظرفيت 15.9GB اند. تمامي ديسک هاي ذکر شده در بالا دراکثر دستگاههاي پخش دي وي دي رايج در بازار قابل خواندن هستند.
استاندارد ديگري که توسط اتحاديه آليانس ارائه شده است DVD-RAM است که مزيت اين نوع ديسکها بر مدلهاي قبلي امکان چند بار رايت اطلاعات بر روي آنها است. از طرف ديگر اين نوع ديسک ها در دستگاههاي موجود دربازار قابل پخش نيستند و براي استفاده از آنها نياز به دستگاهي متفاوت است.
جام جم

DVD-5 : حدود 4,700,000,000 ‌بايت را مي تواند نگهداري كند ، كه معادل 4.37 گيگابايت است . همچنين ديسك يك رو يك لايه Single Sided Single Layered هم گفته مي شود . به 4.7 گيگابايت معروف است.

DVD-10 : حدود 9,400,000,000 بايت را مي تواند نگهداري كند ،‌ كه معادل 8.75 گيگابايت است . همچنين ديسك دو رو يك لايه Double Sided Single Layered هم گفته مي شود .

DVD-9 : حدود 8,540,000,000 بايت را مي تواند نگهداري كند ، كه معادل 7.95 گيگابايت است . همچنين ديسك يك رو دو لايه Single Sided Dual Layered هم گفته مي شد .به اين عناوين نيز خوانده مي شود : DVD+R9و DVD+R DL يا 8.5 GB

DVD-18 : حدود 17,080,000,000 بايت را مي تواند نگهداري كند ، كه معادل 15.9 گيگابايت است . همچنين ديسك دو رو دو لايه Double Sided Dual Layered هم گفته مي شود .

از DVD-9‌ و DVD-18 فقط DVD+R‌ پشتيباني مي كند ، ولي سايرين را تمامي استانداردهاي مذكور پشتيباني مي كنند.

لینک های مفید - کدباز یا open source

http://opensource.ucc.ie

اين سايت اطلاعاتي درباره ي نرم افزارهاي open source ( كد باز) در اختيار علاقه مندان قرار داده و مجلات كامپيوتري چاپ شده در اين زمينه قابل مشاهده است . افراد علاقه مند مي توانند از كارگاه تحقيقاتي ، اين مركز در زمينه ي مهندسي نرم افزار استفاده كنند و همچنين سايرسايت هاي شبيه به اين مركز به شما معرفي مي شود. شما مي توانيد از منابع اين مركز استفاده نموده و مقالات منتشر شده در اين زمينه را مشاهده كنيد و مقالات و تحقيقات خود را در اين زمينه به آدرس اين سايت ارسال نماييد.

http://www.free-soft.org

اين سايت شما را با نرم افزارهاي مجاني و واژه ي open source آشنا مي كند . اين سايت مجله ي نرم افزارهاي رايگان را در اختيار شما قرار مي دهد.در اين سايت ليستي از نرم افزارهاي open source را مي توانيد مشاهده كنيد و با كليك كردن بر روي نام هريك مي توانيد اطلاعات كاملي درباره ي آن بدست آوريد . اين سايت شما را با سازمان هاي مرتبط با اين نرم افزارها آشنا مي كند . همچنين مي توانيد به وب سايت هاي اصلي در اين زمينه دسترسي داشته باشيد. با مراجعه به اين سايت اطلاعات بيشتري درباره ي خدمات اين مركز به دست خواهيد آورد.

http://www.osdn.com

اين سايت شبكه هاي IT  ، جامعه ي open source ، مديران پروژه ، تكنولوژي و مجري سيستم ها و شبكه OSDN را ارائه مي دهد.

http://www.softpanorama.org

اين سايت جامعه ي فرهنگي نرم افزارهاي open source ، جديد ترين كتابهاي راهنما ، برنامه هاي آموزشي محيط هاي برنامه نويسي ، دانش آموزان و محققان و نرم افزارهاي موجود را ارائه مي دهد.

دیسک لیزر آبی بلو ری blue ray

لوح فشرده بلو-ری (blu-ray، bd) نوعی دیسک نوری است که کاربرد اصلی آن ذخیره ویدئو باکیفیت بالا و اطلاعات است و از نظر ابعاد ظاهری مشابه cd، dvd است. نام بلو-ری از تکنولوژی لیزر آبی (از نوع بنفش) مشتق شده است که برای خواندن و نوشتن این نوع دیسک ها استفاده می شود. به دلیل طول موج کوتاه (405 نانومتر)، ظرفیت ذخیره اطلاعات بلو-ری بیشتر از dvd ( لیزر با نور قرمز و طول موج 650 نانومتر ) است. یک دیسک بلو-ری دو لایه، می تواند 50 گیگابایت ذخیره کند که شش بار بیشتر از ظرفیت یک دی وی دو لایه است. در آوریل سال 2008 بیشتر از 350 عنوان دیسک بلو-ری در آمریکا و بیش از 250 عنوان نیز در ژاپن منتشر شد. در طی رقابت دیسک های نوری با کیفیت بالا، بلو-ری در حال رقابت با hd dvd بود و در فوریه سال 2008 ، زمانیکه شرکت توشیبا - تولید کننده اصلی hd dvd- اعلام کرد که این دیسک بعد از این توسعه نخواهد یافت، بلو-ری برنده و پیشتاز دیسک های با کیفیت بالا شد. در ابتدا به دلیل اینکه لایه ذخیره اطلاعات در این دیسک، در مقایسه با دی وی دی، به لایه رویی نزدیک تر بود، در برابر خش آسیب پذیر تر مینمود و با لایه ی کارتریج محافظت می شد. اما با پیشرفت دانش پلیمر، وجود این لایه ضرورتی نداشت. یک پلیر برای پخش بلو-ری نیاز به پشتیبانی از کدک هایی مانند mpeg-2, h.264/avc, smpte vc-1 دارد. برای پخش صوت، پلیر باید از تکنولوژی dolby digital ac-3, dts, linear pcm پشتیبانی کند. نرم افزار جاوا نیز در توسعه بلو-ری نقش دارد نسخه بلو-ری جاوا به نام bd-j، در افزودن منوها و امکانات بیشتر در بخشهایی مانند زیرنویسها، در این تولید مشارکت داشته است. کدگذاری ناحیه ای بعضی از این دیسکها ممکن است رمزگذاری شوند. همانند اصول رمزگذاری ناحیه ای برای دی وی دی، بسته به منطقه ای که بلو-ری در آن پخش می شود، رمزگذاری شده و فقط در ناحیه مشخص شده قابل اجرا هستند. هدف این اقدام، رعایت حقوق شرکت های فیلم سازی برای قیمت گذاری و نوع محتواست. بعضی از دیسکها نیز بدون کد تولید می شوند و در همه جا قابل اجرا خواهند بود. در سال 2008 دو سوم بلو-ری های تولید شده بدون محدودیت منطقه ای بودند. بلو-ری های اولیه، قابلیت پخش دی وی دی را داشتند اما سی دی بر روی آنها اجرا نمی شد. بعدها تمام گرداننده های دیسک بلو-ری قابلیت پخش دی وی دی و یا سی دی را پیدا کردند. با اینکه ویژگی های بلو-ری مشخص و نهایی شده اند، اما مهندسین همچنان در حال توسعه آن هستند. بلو-ری بت چهار لایه و 100 گیگابایت فضا، شش لایه و 200 گیگا بایت فضا، دیسک هایی هستند که کار بر روی آنها شروع شده و در حال تحقیقات و پیشرفت است. توسعه لایه ها حتی تا 10 لایه اما با 250 گیگ نیز مطرح شده، اما مشکل تولید آن، پایین بودن تکنولوژی دیسک خوان های امروزی عنوان شده. مینی بلو-ری مینی بلو-ری با ابعاد 8 سانتیمتری قابلیت ذخیره 7.5 گیگابایت فضا بر روی خود را داراست و مشابه مینی دی وی دی است. در حالت عادی یک دیسک بلو-ری تنها یک بار قابلیت نوشته شدن را دارد. اما با تولید bd-re پاک کردن و دوباره نوشتن بر روی دیسک نیز امکان پذیر شد. wikipedia.org

دیسک نوری CD

آشنایی کامل با لوح فشرده – سی دی دیسک فشرده Compact Disc - CD
 CD مخفف عبارت Compact Disc یا دیسک فشرده است که حدود ۲۰ سال قبل اختراع شد تا رقیبی برای محیط‌های ضبط مغناطیسی باشد. امروزه CD به عنوان اولین انتخاب برای ضبط موسیقی، ویدیو و دیتا درآمده است.

  

لوح فشرده – سی دی دیسک فشرده Compact Disc - CDچیست؟ CD مخفف عبارت Compact Disc یا دیسک فشرده است که حدود ۲۰ سال قبل اختراع شد تا رقیبی برای محیط‌های ضبط مغناطیسی باشد. امروزه CD به عنوان اولین انتخاب برای ضبط موسیقی، ویدیو و دیتا درآمده است. نام اولیه برای CD عبارت بود از CD-ROM که معادل بود با Compact Disc-Read-Only Memory اما حضور تکنولوژی‌های جدیدتر در ساخت CD، نام‌های دیگری مانند CD-R یا CD-RW را به میدان آورد. یک CD قادر به ذخیره‌سازی ۷۴ دقیقه (۸۰ دقیقه) موزیک است.

● ظرفیت یا دیسک فشرده VALENCE Compact Disc - CD

ظرفیت دیسک‌های فوق بر حسب بایت معادل ۶۶۵۶۰۰ بایت (و در مدل ۸۰ دقیقه‌ای۷۱۶۸۰۰ بایت) است. قطر این دیسک‌ها دوازده سانتیمتر است. CD دارای یک شیار حلزونی (مارپیچ) داده است. دوایر از قسمت داخل دیسک شروع و به سمت بیرون دیسک ختم می‌شوند. با توجه به اینکه شیار مارپیچ از مرکز آغاز می‌گردد، بنابراین قطر یک CD می‌تواند کوچک‌تر از ۱۲ سانتیمتر باشد. اگر داده‌هایی که بر روی یک CD ذخیره می‌گردد را استخراج و جملگی آنها را در یک سطح مسطح قرارد دهیم، پهنائی به اندازه نیم میکرون و طولی به اندازه پنج کیلومتر را شامل خواهند شد!

● تاریخچه لوح فشرده history Compact Disc - CD

تاریخچه ساخت CDها زیاد طولانی نمی‌باشد. دیسک‌های فشرده ابتدا در سال ۱۹۸۰ مطرح شدند و ایده ساخت آنها ظاهراً از صفحات گرامافون گرفته شده است. دیسک‌های فشرده یکی از منابع ذخیره اطلاعات مانند فلاپی دیسک‌ها می‌باشند با این تفاوت که ظرفیت ذخیره‌سازی اطلاعات در دیسک‌های فشرده بسیار بیشتر می‌باشد. دیسک‌های فشرده، منتخب غالب افراد راغب موزیک بود. به دلیل ثبت دیجیتالی آن، محصولات امنیتی در بالاترین سطح کیفی خود هستند و نیز احتمال از بین رفتن آن بسیار کم است.

تکنولوژی‌های مشابه، CD را به عنوان یک واسطه جاذب برای حمل انواع اطلاعات دیجیتالی ساخته‌اند. با اینکه CDهای فشرده به قدر کافی قابل اعتماد نیستند اما کمیت حجیم آن می‌تواند برای ما سریع و مقرون به صرفه باشد. انحصار تولید دیسک‌های فشرده در ابتدا در دست دو شرکت PHILIPS وSONY بود. ولی در آن زمان استاندارد خاصی برای تولید این CDها وجود نداشت و نیز این مشکل نیز وجود داشت که هر کسی می‌خواست از این دیسک‌های فشرده استفاده نماید می‌بایست فقط از دیسک‌ها و دیسک‌خوان‌های مربوط به یکی از این دو شرکت استفاده می‌نمود.

● در مورد لوح فشرده ABOUT Compact Disc - CD

در حال حاظر تمامی CDها با استفاده از یک استاندارد جهانی (ISO) ساخته می‌شوند و در هر جایی می‌توان از این دیسک‌های فشرده استفاده نمود و به راحتی در سرتاسر دنیا این دیسک‌های فشرده در دسترس می‌باشند. به خاطر رشد فوق‌العاده و کامل CDها و تکنولوژی، در حال حاضر CDها تکامل یافته و کامل شده‌اند. استانداردهای اساسی CD و قانون‌های مرتبط به آن در کتاب قرمز (Audio) ، کتاب زرد (CD ROM)، کتاب نارنجی (CD-R) ، کتاب سبز (CD-I) و سایر تکنولوژی‌ها معین و جمع‌آوری شده است. به هر حال هر استاندارد رسمی و غیررسمی از این قوانین معین شده در کتاب‌های صنعتی اصلی تبعیت می‌کنند.

● طرز ساخت لوح فشرده لوح فشرده PRODUCTION Compact Disc - CD

CD از جنس پلاستیک بوده و دارای ضخامتی معادل چهار صدم یک اینچ (۲/۱ میلیمتر) است. بخش اعظم یک CD شامل یک نوع پلاستیک پلی کربنات تزریقی است. در ابتدا قالب ابتدایی یک CD پلی کربنات گداخته شده است. هنگامی که این پلی‌کربنات به نقطه ذوب خود نزدیک می‌شود، پلاستیک فوق نشانه‌گذاری شده و یک شیار حلزونی (مارپیچ) پیوسته از داده، ایجاد می‌گردد. برای انجام این کار از ضربه‌‌های میکروسکوپی استفاده می‌شود. این ضربه‌‌ها پیت‌ها و لند‌ها را به وجود می‌آورند که اطلاعاتی هستند که لیزر آنها را می‌خواند.

بعد از این مرحله، لایه بازتابی تراشه‌ای، برای استفاده در فرآیندی به نام sputtering و یا wet silvering آماده می‌شود. علت درخشان به نظر آمدن یک دیسک نیز همین مرحله است و به این دلیل استفاده می‌شود که لیزر را به پخش‌کننده انتقال دهد، بنابراین بی‌عیب بودن آن بسیار اهمیت دارد. جنس این لایه اصولا از نقره است، اما می‌تواند از موادی مانند طلا یا پلاتین و در موارد تجاری‌تر آلومینیوم ساخته شود و یا حاوی لایه‌های حساس به نور اضافی باشد که وضعیت دیسک‌های با قابلیت ثبت دوباره اینگونه است.

در ادامه یک لایه آکریلیک به منظور حفاظت بر روی سطح آلومینیومی پخش می‌گردد. این پوشش لاکی برای مهر کردن لایه بازتابی و جلوگیری از اکسید شدن آن، وارد عمل می‌شود. این لایه باریک است و طوری عرضه شده است که کوچک بوده و در مقابل خراشیدگی مقاوم نیست. آخرین مرحله کار بر روی یک CD، screen-printed در قسمت بالای آن است و CD آماده بسته‌بندی، عرضه به کاربر و در نهایت رایت می‌شود.

نتیجتاَ هر CD حاوی ۹۹% پلی کربنات و در نهایت ۱% اطلاعات ذخیره شده، تراشه لایه بازتابی و مرحله آخر است. لیزر استفاده شده توسط کاربر، از میان دیسک پلاستیکی عبور می‌کند، به اطلاعات برخورد کرده، سپس به لایه انعکاسی برخورد کرده و بعد به پخش کننده برگشت داده می‌شود. اختلافات جزئی میان انواع دیسک وجود دارد برای مثال دیسک‌های پلی‌استیشن از یک نوع پلی کربنات ارغوانی تیره تشکیل یافته‌اند، اما دقیقاً مانند سایردیسک‌ها عمل می‌کنند. دیسک‌های نگارنده و دوباره نگارنده (Re-Writable)، لایه مهر شده اطلاعات را ندارند در عوض هنگامی که در نور معینی قرار می‌گیرند از لایه‌های حساس به نور استفاده می‌کنند و اطلاعات را در داخل لایه‌ها حکاکی می‌کنند.

● عملکرد یک لوح فشرده Compact Disc - CD

اطلاعات بر روی یک CD با استفاده از یک درایو قابل نوشتن، ثبت می‌گردند. در صورتی که قصد ایجاد یک CD صوتی و یا یک CD داده را داشته باشید، می‌توان با استفاده از نرم‌افزارهای مربوط به نوشتن بر روی CD ، این کار را انجام داد. فرمت ذخیره‌سازی داده‌ها توسط نرم‌افزار مربوطه تعیین خواهد شد. فرآیند فرمت داده‌ها بر روی CD بسیار پیچیده است. به منظور شناخت نحوه ذخیره‌سازی داده‌ها بر روی CD، لازم است که با تمام شرایط ممکن برای رمزگشائی داده‌ها را که مورد نظر طراحان مربوطه است، شناخت مناسبی پیدا شود.

- با توجه به اینکه لیزر با استفاده از Bumps ، داده‌های مارپیچ را دنبال می‌نماید، نمی‌تواند فضای خالی اضافه (Gap) در شیار وجود داشته باشد. به منظور حل مشکل فوق از روش رمزگشائی EFM)eight-fourteen modulation) استفاده می‌شود. در روش فوق هشت بیت به چهارده بیت تبدیل شده و این تضمین توسط EFM داده خواهد شد که برخی از بیت‌ها یک خواهند بود.

- با توجه به اینکه لازم است لیزر بین «آهنگ‌های متفاوت» حرکت نماید (حرکت بر روی شیارها)، داده‌ها نیازمند روشی هستند که با استفاده از آن به صورت موزیک رمزگشائی شده و به درایو اعلام نمایند که موقیت هر کدام کجاست؟ به منظور حل مشکل فوق از روشی با نام Sub code Data استفاده می‌شود. کدهای فوق قادر به رمزگشائی موقعیت نسبی و مطلق لیزر در شیار خواهند بود.

- با توجه به اینکه لیزر ممکن است یک Bumps را نخواند، روشی برای مشخص نمودن خطای مربوط به خواندن یک بیت می‌بایست استفاده گردد. به منظور حل مشکل فوق باید بیت‌های بیشتری اضافه گردد. بدین ترتیب درایو مربوطه امکان تشخیص و تصحیح خطاهای مربوط به تک بیت‌ها را پیدا خواهد کرد.

● انواع سی دی ها – لوح فشرده و فرمت‌های آن

CD نیز مانند هارددیسک که با یکی از فرمت‌های FAT۱۶ ، FAT۳۲ و یا NTFS کار می‌کند، نیاز به فرمت خاصی دارد که بتواند کار کند. اولین فرمت CD ، فرمت CDهای موسیقی، به نام CD-DA یا CD-Digital Audio می‌باشد که موسیقی را به نحو خاصی روی CD می‌نویسد، به این فرمت CD-Audio هم می‌گویند. این فرمت برای هر آهنگ یک تراک (track) روی CD باز می‌کند که طول آن بستگی به طول آهنگ دارد و متغیر می‌باشد.

پس هر آهنگ یک تراک می‌گیرد. CD-Audio روشی عالی برای ذخیره موسیقی است اما چون روشی برای کنترل خطا ندارد، اصلاً به درد ذخیره دیتای کامپیوتری نمی‌خورد. اگر چند بیت از موسیقی هنگام پخش خراب شود، تاثیر زیادی در آنچه می‌شنوید نخواهد داشت. اما چند بیت خراب در یک فایل کامپیوتری exe، به معنای کار نکردن آن است. برای ذخیره دیتا روی CD نیاز به کنترل خطاست. بدین ترتیب فرمت جدیدی برای آن به نام ISO-۹۶۶۰ به میدان آمد.

این فرمت به نام High Sierra هم شناخته می‌شود اما نام معروف‌تر آن که عامه‌پسند هم می‌باشد فرمت CD-ROM است. اکثر CDهای دیتا، از این فرمت استفاده می‌کنند. یک فرمت مخلوط بین صدا و فیلم هم به نام CD-I یا CD-Interactive وجود دارد که هدف آن بوده تا روی یک CD بتوان صدا و قیلم را با هم ذخیره کرد تا بعد با هم پخش شوند و ساخت درایوهایی برای کامپیوتر مورد نظر بوده است که بتواند CDهای انواع CD-I را پخش کند. فرمت دیگر، CD-ROM/XA است که آن هم چیزی مانند CD-I می‌باشد و با وجودی که CDهای کمی از آن پیروی می‌کنند، اما اکثر درایوها آنرا ساپورت می‌نمایند.

● در مورد سی دی رام CD-ROM

CD-ROM که از طرف کارخانه پر می‌شد، امکانی هم به کاربر خانگی نمی‌داد تا CD خود را پر کند. در این مسیر تکنولوژی با ارئه نوع بخصوصی CD به نام WORM که مخفف Write Once Read Many است به کاربران خانگی امکان داد تا CD خود را در منزل پر کنند اما به علت استفاده از دستگاه‌های گران قیمت خیلی زود منسوخ شد. در اواسط دهه ۱۹۹۰ استاندارد CD-R یا CD-Recordable معرفی شد.

بدین ترتیب پای درایوهای ارزان قیمت CD Burners به میان آمد که می‌توانست دیتا را به دیسک‌های مخصوص CD-R اضافه کند. هر درایوCD-ROM هم قادر بود که CD-R را بخواند و تمام درایوهای CD-R نیز می‌توانستند CD-ROMها را بخوانند. CD-Rها در دو نمونه عرضه می‌شود: دیسک ۷۴ دقیقه‌ای که می‌تواند ۶۵۰ مگابایت دیتا نگه دارد و دیسک‌های ۸۰ دقیقه‌ای که می‌تواند ۷۰۰ مگابایت دیتا را نگه دارند.

● دیسک‌های CD-R

درایوهای CD-R هم باید نوع دوم یعنی دیسک ۸۰ دقیقه‌ای را ساپورت کنند اما در عمل اینطور نیست. عملکرد دیسک‌های CD-R مانند CD-ROMهای معمولی است ولی به علت مواد شیمیائی خاص براق‌تر است. چون لیزری که در CD-I می‌نویسد از لیزر خواننده ۱۰ بار قوی‌تر است می‌توان به راحتی اختلاف نوری را بین نقاطی که دیتا نوشته شده و نقاطی که دیتا وجود ندارد تشخیص داد. روی CD-R فقط یک بار می‌توان نوشت.

درایوهای قدیمی CD-R در یک بار نوشتن روی آن، تمام فضا را مصرف می‌کرد و امکان نوشتن روی فضای خالی را نمی‌داد. اصطلاحاً در یک Session کار را تمام می‌کرد و گاهی فضای بسیار زیادی از بین می‌رفت. این درایوها به Single-Session Drives معروف بودند. درایوهای جدید Multi Session هستند که به شما امکان می‌دهند تا زمانی که فضای خالی روی دیسک قرار دارد طی مراحل مختلف، دیتا را در آن بنویسید.

البته در این درایوها هم اگر بخواهید می‌توانید در هر مرحله عمل نوشتن را ببندید و دیگر اجازه نوشتن روی دیسک را ندهید. هر چند CD-R بسیار مورد توجه قرار گرفت اما نقطه ضعف بزرگی داشت، شما نمی‌توانید اطلاعات آنرا پاک کرده و آن را مجددا مورد مصرف قرار دهید. بدین ترتیب فرمت CD-RW یا CD-ReWrite ظاهر شد که به قول بعضی‌ها یک فلاپی دیسک ۶۵۰ مگابایتی است. سرعت Write در این CDها نیز متفاوت است و بستگی به حساسیت جنس ورقهٔ آلومینیومی CD دارد.

هر چه این لایه حساس‌تر باشد. سرعت Write بالاتر خواهد بود. هر چند که دیسک‌های اولیه CD-RW در درایوهای معمولی CD-ROM قابل خواندن نبود اما این نقطه ضعف به سرعت برطرف شد. با ظهور درایوهای CD-RW که می‌توانستند روی دیسک‌های CD-R هم بنویسند، عمر درایوهای CD-R به سر آمد.

● چگونگی عملکرد درایوهای سی دی- درگاه لوح فشرده؛ CD player

مسئولیت یافتن و خواندن اطلاعات ذخیره شده بر روی یک CD بر عهده CD Player یا درایو CD است. یک CD player دارای سه بخش اساسی است:

▪ گام اول

یک موتور که باعث چرخش دیسک می‌گردد. چرخش موتور فوق با توجه به شیاری است که می‌بایست خوانده شود و بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ دور در دقیقه می‌باشد.

▪ گام دوم:

یک لیزر و یک سیستم لنز که برآمدگی‌های موجود بر روی CD را خواهند خواند.

▪ گام سوم :

ـ یک مکانیزم ردیابی به منظور حرکت لیزر به گونه‌ای که پرتو نور قادر به دنبال نمودن شیار حلزونی باشد.

ـ CD Player یک نمونه مناسب از آخرین فناوری‌های موجود در زمینه کامپیوتر است. در سیستم فوق داده‌‌ها به شکل قابل فهم و به صورت بلاک‌هائی از داده شکل‌دهی شده و برای یک مبدل دیجیتال به آنالوگ (زمانی که CD صوتی باشد) و یا یک کامپیوتر (زمانی که یک درایو CD-ROM باشد) ارسال خواهد شد.

ـ پس از تابش نور بر روی سطح دیسک (برآمدگی‌ها)، بازتابش آن از طریق یک چشم الکترونیکی کنترل می‌گردد. در صورتی که بازتابش نور دقیقاً بر روی چشم الکترونیکی منطبق گردد، عدد یک تشخیص داده شده و در صورتی که بازتابش نور منطبق بر چشم الکترونیکی نباشد، عدد صفر تشخیص داده خواهد شد. پس از تشخیص فوق (صفر و یا یک) اطلاعات به صورت سیگنال‌های دیجتال شکل‌دهی خواهند شد.

ـ در ادامه سیگنال‌های فوق در اختیار یک تبدیل کننده قرار خواهند گرفت. تبدیل کننده سیگنال‌های دیجیتال را به آنالوگ تبدیل خواهد کرد. اگر CD مورد نظر حاوی اطلاعات صوتی (موزیک) باشد، در ادامه سیگنال‌های آنالوگ در اختیار یک تقویت کننده آنالوگ قرار گرفته و پس از تقویت سیگنال مربوطه امکان شنیدن صوت از طریق بلندگوی کامپیوتر به وجود خواهد آمد. وظیفه اولیه CD player تمرکز لیزر بر روی شیار حاوی برآمدگی‌های ایجاد شده است.

ـ پرتوهای نور از بین لایه پلی‌کربنات عبور و توسط لایه آلومینیم بازتابش خواهند شد. یک چشم الکترونیکی (Opto-electronic ) از تغییرات به وجود آمده در نور استنباطات خود را خواهد داشت. با توجه به برآمدگی‌های موجود در سطح دیسک، بازتابش نور منعکس شده تفاوت‌های موجود را مشخص و چشم الکترونیکی تغییرات حاصل از انعکاس را تشخیص خواهد داد. الکترونیک‌های موجود در درایو، تغییرات نور منعکس شده را به منظور خواندن بیت‌ها، تفسیر می‌نماید.

ـ مشکل‌ترین بخش سیستم فوق نگهداری پرتوهای نور در مرکزیت شیارهای داده است. عملیات فوق بر عهده «سیستم ردیاب» است. سیستم فوق مادامی که CD خوانده می‌شود، به صورت پیوسته لیزر را حرکت و آن را از مرکز دیسک دور خواهد کرد. به موازات حرکت خطی فوق، موتور مربوطه (Spindle motor) می‌بایست سرعت CD را کاهش داده تا در هر مقطع زمانی، اطلاعات با یک نسبت ثابت از سطح دیسک خوانده شوند.

اکثر درایوهای CD-RW امروزی با تکنیک Packet writing از فرمت UDF یا Universal Data Format استفاده می‌کنند. این درایوها با سه عدد مشخص می‌شوند مانند ۱۲x۱۰x۳۲ عدد اول معرف سرعت نوشتن CD-R است. عدد دوم سرعت بازنویسی روی CD-RW را نشان می‌دهد و سومین عدد معرف سرعت خواندن است.

عنوان اصلی مقاله همه چیز در باره CD : اطلاعاتتان را کجا ذخیره می‌کنید؟

نویسنده مقاله : یاشار بهمند- حیات‌نو

منبع : آفتاب